Biuro rachunkowe Dobroń

Dobroń (Dobroń Stary) – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie pabianickim, w gminie Dobroń. Leży nad rzeką Grabią, przy drodze krajowej nr 14 i linii kolejowej między Pabianicami i Łaskiem. W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie sieradzkim. Miejscowość jest siedzibą gminy Dobroń. Liczy obecnie wraz z gminą około 6000 mieszkańców. Znana jest od 1398 r. Istnienie wsi odnotował także w swoich kronikach Jan Długosz.

W okresie przedrozbiorowym wieś ta stanowiła część dóbr pabianickich kapituły krakowskiej. Był tu folwark, młyn i karczma. Po II rozbiorze Polski dobra przejęły władze pruskie i podarowały je Francuzowi de Saint Paterne, który był tu przez 50 lat. Następnie majątek został kupiony przez Ludwika Mamrotha, później – Teodozję Kossobudzką z d. Zakrzewską. W 1897 r. na przetargu majątek nabył Zdzisław Keller, a po 1914 r. Władysław Kucharski.

W 1982 r. archeolodzy odkryli w Dobroniu osadę kultury pucharów lejkowych sprzed ok. 2,5 tys. lat p.n.e. Wieś składa się z Dobronia Dużego, Małego, Poduchownego, Dobronia Osiedla, rozbudowującego się osiedla Szczerki i Zakrzewek. Pomiędzy Dobroniem a Chechłem występuje wał wydmowy, tzw. „Góry Dobrońskie”.

We wsi znajduje się kościół świętego Wojciecha zbudowany w latach 1763 – 1779 wg projektu ks. Sebastiana Sierakowskiego. Budowla drewniana, modrzewiowa o konstrukcji zrębowej, szalowana, na planie krzyża, z trójkątnie zamkniętym prezbiterium. Wewnątrz trzy ołtarze barokowe, rokokowa chrzcielnica, cenne żyrandole. Wśród naczyń liturgicznych złocona puszka z 1736 r. Drewniana dzwonnica o konstrukcji słupowej. Kapliczka św. Jana Nepomucena z XVIII wieku, obecnie przeniesioną do kościoła. W 1960 r. odrestaurowano wnętrze kościoła. Podjęli się tego plastycy: Kazimierz Walik i Eligiusz Baranowski, obaj z Torunia. Wokół kościoła stare lipy.

Na cmentarzu grób kilku nieznanych żołnierzy polskich, poległych we wrześniu 1939 r. w walce z Niemcami. Od 1927 r. wieś ma stację kolejową. Z Pabianicami i Łaskiem łączy Dobroń miejska komunikacja autobusowa.

Spotyka się tu jeszcze stroje ludowe zbliżone do sieradzkich. Rozwija się sztuka ludowa, zwłaszcza tkactwo, plastyka obrzędowa i zdobnictwo. Sukcesy, nawet za granicą, odnosi miejscowy zespół pieśni i tańca „Dobroń”- prowadzący swą działalność od 1958 roku.

W Dobroniu działa także od 1902 roku orkiestra dęta. Co roku bierze ona udział w obchodach święta Matki Boskiej Częstochowskiej na Jasnej Górze.

Od 1949 roku działa w Dobroniu Ludowy Zespół Sportowy. Od 1970 roku po zmianie nazwy Ludowy Klub Sportowy, a od 1981 roku L K S ISKRA Dobroń. Klub prowadzi sekcje piłki siatkowej i piłki nożnej. W latach 70. brał udział w meczach barażowych o wejście do II ligi centralnej w piłce siatkowej, a w latach 90. uczestniczył w rozgrywkach klasy okręgowej w piłce nożnej. Największym sukcesem sekcji piłki nożnej jest awans w 1997 r do 4.ligi kalisko-sieradzkiej. Nawiązana została w tym czasie współpraca z klubem SV Dorpen z Niemiec. Do najbardziej znanych działaczy klubu należeli Włodzimierz Sysio, Franciszek Antoniak, Tomasz Glonek i Stanisław Więclewski. Obecnie drużyny klubu uczestniczą w rozgrywkach piłki nożnej klasy A seniorów województwa łódzkiego oraz w klasach młodzieżowych.W 2010 roku drużyna seniorów gościła drużynę Peak Villa Thurles z Irlandii. Prezesem klubu od 1981 roku jest Janusz Szerffel.

Od 1999 działa Ludowy Klub Sportowy „LUKS” Dobroń, który został założony przy Publicznym Gimnazjum w Dobroniu. Klub jest kontynuacją sekcji siatkarskiej ISKRY Dobroń (największy sukces – awans do IV Ligi kalisko-sieradzkiej), zajmuje się szkoleniem młodzieży z terenu gminy oraz Pabianic i Łasku. Obecnie klub bierze udział w rozgrywkach ŁZPS. Prezesem klubu jest mgr Dariusz Jakóbek.

Leave a Reply